4 Şubat 2012 Cumartesi

06.01.2012


Özlediğimiz kadar özlenmişiz de. Arkadaşlarımız evlerine davet ediyor bizi yemeğe. Evrim elleriyle yapıyor bize yemekleri.

Rüveyda, ben, Evrim ve Akın çok güzel bir yemek yiyoruz. Daha sonra yemekten daha tatlı bir sohbete dalıyoruz. Amerika'da Türk dostların kıymeti bir başka.

05.01.2012




Uzun tatilden sonra ev bomboş. Bu durumdaki buzdolabi için annem "Fare düşse kafası yarılır" der.
Biz farelere acıdığımız için dolaba birşeyler koymaya karar verip alışverişe çıkıyoruz.





Arkadaşımız Hilal de bizimle beraber. Onu bolca Türk ürününün satıldığı markete götürüyoruz.








Ben marketteki en zorlu görev olan alışveriş arabasını itmek ile uğraşırken onlar raflara göz gezdiriyorlar.






Zaruri ihtiyaçlar tamamlanınca sıra keyfe geliyor.
Kızlarımızın biri kahveci güzeli, diğeri çaycı güzeli.

04.01.2012

Uzun hikayeyi olabildiğince kısaltarak anlatacağım. Rüveyda'nın gelişinin kesinleşmesinden sonra benim de Şikago'ya geliş kararı almam, birçok değişkenin etkisiyle, uzun ve sancılı bir süreç sonunda oldu. Geliş kararını almamda en önemli paya sahip kişiler, sanırım kuzenim Belgin Ertam ve kocası Tolga oldu.
Şikago'ya gelişimizden sonra kendileriyle yaptığımız bir görüşmede "Artık bir parçanız Şikago'lu oldu. Orası da sizin memleketiniz" demişlerdi.
5 ay geride kaldı. Kolay, zor; acı, tatlı; eğlenceli, hüzünlü; sıcak, soğuk günler. Uğraşı, çaba, çalışma, sabahlama, kazanma, kaybetme...
5 ay sonra gerçekten bir parçamız Şikago'lu olmuş. 13 günlük uzaklaşmadan sonra çok özlemişiz şehrimizi, Şikago'muzu.
Bu vesileyle Belgin ve Tolga Ertam'a teşekkürlerimizi yolluyoruz.

22 Ocak 2012 Pazar

03.01.2012


Sabah alıyoruz arabadaki yerlerimizi ve yola çıkıyoruz tekrar.

Buzlu dağ geçitlerini aşıyoruz. Görülmeye değer manzaralar bunlar.

Ve güneşin içimizi ısıttığı düşük irtifalara ulaşıyoruz.

Yine irili ufaklı bir sürü yerleşimden geçiyoruz. Cincinnati kenti bunlardan biri.

Ama yol gerçekten uzun. Rüveyda değerlendirmeye çalışıyor bu geniş zaman aralığını.

Yolda bir de arkadaşımızı ziyaret ediyoruz. Yemek molasında onunla beraberiz.

Ve karlı düzlüklerde yol alarak eve yöneliyoruz.

Akşam saatlerinde şehrimize geliyoruz. Ilık tatil havasından sonra soğuk ve karlı da olsa Şikago'yu özlemişiz. Heybemizi anılarla doldurmuş şekilde yuvamızdayız tekrar.

02.01.2012


Eğlenci ve güzel tatilimiz sona eriyor ve bu sefer dönüş için yollara düşüyoruz. Direksiyona ben geçiyorum bu sefer.

Hanımlar da arkada keyif yapıyorlar bu arada. Uzun yolda sıkılmamak için çareler bulmaya çalışıyorlar.

Küçük ve şirin kasabalardan geçiyoruz.

Dağların arasındaki küçük yerleşim yerleri çok ilginç. Yol kenarındaki bina dizisinin arkası açık arazi. O kadar az bina var.

Doğal güzellikler ise görülmeye değer. Yine sisli dağlardan, bulutların içinden geçiyoruz. Vadilere, tepelere, akarsulara bakıyoruz.

Günün sonuna geliyoruz böylece. Güneş ufkun altına iniyor ama biz durmuyoruz. Pilimiz bitmeden önce ne kadar gidebilirsek kar.

Ama dağların tepesinde kar karşılıyor bizi. Trafikle epeyce mücadele ediyoruz. 500 küsür millik yolculuktan sonra pek çekilmiyor aslında.

O yüzden birşeyler atıştırdıktan sonra otel odalarımıza atıyoruz kendimizi. Eğlenceli ama yorucu dönüş yolculuğunun ilk günü geride kalıyor.

01.01.2012


Yılın ilk günü, tesislerdeki son günümüz. Bir yandan yorgunluk atmaya çalışıyoruz, bir yandan da tesisin nimetlerinden olabildiğince faydalanmayı hedefliyoruz. Açıkhavadaki ısıtılmış masaj havuzu bunlardan biri.

Rüveyda spor salonunu deniyor. Kontrollü şekilde enerji sarf etmek de dinlenme yollarından biri.

Ayrıca rahatsızlığı sebebiyle kaslarını güçlendirmesi gerekiyor. Dizlerinin buna ihtiyacı var.

Evde ayakları uzatıp çocukluğumuzun Yıldız Savaşları filmini izlemek ise ayrı bir keyif.

Okyanusa yavaş yavaş hoşçakal deme zamanı. Ayrılık vakti yaklaşıyor.

Ama son saatlerimizde adanın diğer ucundaki yat limanına gidiyoruz. Günbatımı buradan daha güzel görünüyor. Okyanusta batıyor güneş.

Rehberlerimiz çok iyi. "Bunları da görmelisiniz, burayı da görmelisiniz" diyerek en güzel köşelerine götürüyorlar adanın.







Tatilin son akşamını hep beraber güzel bir yemekle sonlandırıyoruz.

31.12.2011

 Görece kısa ama fevkalade yorucu Orlando maceramızı sonlandırıyoruz.

Gidiş dönüş 8 saat araba yolculuğu anlamına gelen günübirlik Miami ziyareti ve sabahın erken saatlerinden geceyarılarına kadar süren eğlence parkı gezileri ile çok güzel vakit geçiriyoruz ama tüm enerjimizi de tüketiyoruz.



Yılın son günü yollardayız yine. Yeni yıla dostlarımızla girmek istiyoruz.







Öğleden sonra Hilton Head Island'a varıyoruz.

Eşyalarımızı bırakıp okyanus kıyısına koşuyoruz hemen. Geniş kumsal, sakin dalgalar yavaş yavaş alıyor yorgunluğumuzu.

Kumsal çok kalabalık. Kumdan kaleler yapanlar, oyunlar oynayanlar, köpeğini gezdirenler...

Rüveyda da büyük bir atılım yapıyor bu arada. Bu güzel köpeği sevmeden edemiyor.






Günbatımının tadını çıkarıyoruz. Yılın son gününün güneşini batırıyoruz.







Dostlarla yenen akşam yemeğinin tadı başka. Evde hazırlanmış bir öğün, gezi koşturmacasında verdiğimiz kiloların bir kısmını sağlıyor bize.

Sohbetin keyfi ise hiçbir şeyde yok. Yorgunluğumuzu böyle atıyoruz.