4 Şubat 2012 Cumartesi

10.01.2012


Biraz geride kalmış olsa da bugün yine A.B.D'deki Noel ve yeni anlayışını paylaşmak istiyoruz. Büyük bir plazanın giriş holünden bu kareler.


Büyük küçük herkes için kutlanacak bir şey haline getiriliyor bu özel günler. Herkes için eğlence yaratılıyor. Bunları görünce çocuk olası geliyor insanın.



Metro ile eve gitmeye çalışırken ise ayrı bir sürprizle karşılaşıyoruz. Noel Baba kolaya kaçmış, kızağını metroya yüklemiş, öyle geziyor.






Arkasında ise içi de dışı kadar süslü olan ve özel müzikler yayımlanan vagonlar var. Noel ve yeni yıl her yerde.

09.01.2012


IIT'de yeni dönem başlıyor. Türkiye'deki iş konum olan Yapım Yönetimi (Construction Management) ile ilgili programa devam ediyorum.

Dönemin ilk haftası, ilk günü, ilk dersi. İlk ders için salon fazlasıyla dolu. Öğrenciler okulu özlemiş olmalı. Şaka bir yana, burada derslerin ele alınış şekli Türkiye'den çok farklı. Kaçırılan bir tek dersin bedeli çok ağır olabiliyor.

İlk ders planlama ve iş programları ile ilgili. Genel bilgi sahibi olduğum, üzerine kısa eğitimler aldığım konuya bu dönem tam olarak odaklanıyorum.

Planlama ve iş programları, proje ve yapım yönetiminin en önemli parçalarından biri. İşe başlamadan neyin ne zaman ve nasıl yapılacağına karar verip, sonra bu programı yürütebilme çabası. Başarı programı, planlamayı doğru yapıp, sonra doğru şekilde uygulayabilmekte.

08.01.2012

Bizim tatil anlayışımız dinlenmek kadar gezip görmek üzerine de olduğu için, genelde tatil dönüşlerinde yorgun oluyoruz. Özetle tatili hakettiğimiz dönemin yorgunluğunu, tatil yorgunluğu ve anılarla değiştiriyoruz.

Bu tatilde de farklı olmuyor. Ve yine alışık olduğumuz üzere, söz konusu tatil yorgunluğunu atamadan günlük tempomuza giriyoruz. Bu yüzden tatilden sonraki ilk Pazar gününün anlamı bir başkadır bizim için. Genel olarak hem dinlenmeye, hem de uzak kaldığımız ev rahatlığı ve düzeni ile hasret giderme ile geçiririz.

Bu Pazar da farklı olmuyor bizim için. Evde geçiriyoruz, evle geçiriyoruz.

07.01.2012


Özledik diyoruz ya şehrimizi, haftasonu olunca gezmeye vaktimiz oluyor ve kent merkezine atıyoruz kendimizi. Hem biraz hasret giderelim diyoruz, hem de daha gelmeden önce bizi uyardıkları Ocak ayı indirimlerine bir göz atalım diyoruz.

Sokaklar hala ışıl ışıl. Güzel olan şehir, bu süslemelerle daha bir güzel, canlı geliyor.

Ama asıl canlılık süslerde değil, kaldırımlarda. Bizi uyardıkları indirimler, Kasım ve Aralık'da şahit olduğumuz alışveriş çılgınlığını başka bir boyuta taşıyor. Sokaklar adım atılır gibi değil.

Mağazaların içi ise nefes alınır gibi değil. Rüveyda bir göz atmaya karar veriyor, bense kendimi zor atıyorum dışarı.

06.01.2012


Özlediğimiz kadar özlenmişiz de. Arkadaşlarımız evlerine davet ediyor bizi yemeğe. Evrim elleriyle yapıyor bize yemekleri.

Rüveyda, ben, Evrim ve Akın çok güzel bir yemek yiyoruz. Daha sonra yemekten daha tatlı bir sohbete dalıyoruz. Amerika'da Türk dostların kıymeti bir başka.

05.01.2012




Uzun tatilden sonra ev bomboş. Bu durumdaki buzdolabi için annem "Fare düşse kafası yarılır" der.
Biz farelere acıdığımız için dolaba birşeyler koymaya karar verip alışverişe çıkıyoruz.





Arkadaşımız Hilal de bizimle beraber. Onu bolca Türk ürününün satıldığı markete götürüyoruz.








Ben marketteki en zorlu görev olan alışveriş arabasını itmek ile uğraşırken onlar raflara göz gezdiriyorlar.






Zaruri ihtiyaçlar tamamlanınca sıra keyfe geliyor.
Kızlarımızın biri kahveci güzeli, diğeri çaycı güzeli.

04.01.2012

Uzun hikayeyi olabildiğince kısaltarak anlatacağım. Rüveyda'nın gelişinin kesinleşmesinden sonra benim de Şikago'ya geliş kararı almam, birçok değişkenin etkisiyle, uzun ve sancılı bir süreç sonunda oldu. Geliş kararını almamda en önemli paya sahip kişiler, sanırım kuzenim Belgin Ertam ve kocası Tolga oldu.
Şikago'ya gelişimizden sonra kendileriyle yaptığımız bir görüşmede "Artık bir parçanız Şikago'lu oldu. Orası da sizin memleketiniz" demişlerdi.
5 ay geride kaldı. Kolay, zor; acı, tatlı; eğlenceli, hüzünlü; sıcak, soğuk günler. Uğraşı, çaba, çalışma, sabahlama, kazanma, kaybetme...
5 ay sonra gerçekten bir parçamız Şikago'lu olmuş. 13 günlük uzaklaşmadan sonra çok özlemişiz şehrimizi, Şikago'muzu.
Bu vesileyle Belgin ve Tolga Ertam'a teşekkürlerimizi yolluyoruz.