8 Mart 2012 Perşembe

30.01.2012


Proje yönetiminin en önemli bilgi alanlarından biri paydaş yönetimi. Şaşırtıcı değil aslında. Ne yaparsanız yapın, yalnız değilsiniz. İnsanlarla, gruplarla, kurumlarla ilişki içindesiniz. Öyleyse onlarla ilişkileri yönetmek, yaptığınız işin başarısını doğrudan etkileyen bir unsur.

Salon yine dolu. Planlama dersindeyiz. Her türlü imalatın omurgasını oluşturan, zaman, kaynak, işgücünün planlanması ve organizasyonunu çalışıyoruz.

Artık herşeyin bilgisayarla yapıldığı bir dönemde önce elle yapmayı öğreniyoruz. Üniversitedeyken çok değerli bir profesör hocamıza bunu sorduğumuzda "dağ başında ne yapacaksın peki?" cevabını almıştık.





Aslında öğrendiğimiz, yaptığımız işin mantığı. Mantığını, nasıl olduğunu bilmezseniz, bilgisayarın yaptığı en basit hatayı bile yakalayamazsınız. O zaman insan zekasının yarattığı fark nerede?


Yoğun günün sonunda yorgun argın trenin yolunu tutyoruz eve gitmek için.
Kent merkezi uzakta, ışıl ışıl.
Rayların sağındaki parıltı ise kaçırdığımız trenin çıkardığı kıvılcım.

29.01.2012


Güzel akşama Hilal Hanım'ın davetlisi olarak başlıyoruz. Yine birbirinden güzel yemekler yapmış bizim için. Hem damak zevkimizi tatmin ediyor hem de güzel güzel sohbet ediyoruz.






Sonra düşüyoruz yollara. IITTürk organizasyonu ile ünlü Mamma Mia müzikalini izlemek üzere Kadillak Sarayı'ndayız.


Tabii ki müzikal izleyecek olmak  kadar sevdiğimiz insanlarla beraber olmak da mutlu ediyor bizi.


ABD'deki ilk müzikal heyecanımızı yaşadığımız Batı Yakası Hikayesi'ni de bu salonda izlemiştik.




Mamma Mia da Batı Yakası Hikayesi gibi Broadway müzikallerinden. Böyle bir salonda yine bir Broadway müzikali seyretmek büyük keyif.

Sevgili David Arditi hocamız da IITTürk'ün kurucusu olarak bizi yalnız bırakmıyor.

Eşi Fanny Hanım da bizimle. Hep beraber çıkaracağız müzikalin keyfini.

Salon yine tıklım tıklım dolu. Gösteri güzel olunca rağbet de çok oluyor. Unutulmayacak bir müzikal akşamı yaşıyoruz yine.

28.01.2012


Bugün Amerikalı dostlarımız Larry ve Rose Dorn'un evlerine davetliyiz. Evleri şehir merkezinin biraz batısında bir banliyöde.

Evin odalarını ihtiyaçlarına göre organize etmişler. Önce Larry ofis olarak kullandığı odasını gösteriyor bize.

Ardından Rose yemek odasındaki fotoğrafları göstererek ailelerini tanıtıyor bize.

Oturma odaları ise daha çok dinlendikleri, huzur buldukları mekan.

Rose'un odası bilgisayar, okuma ve sporun güzel bir karışımı aslında.

Genelde depo olarak kullanılan bodrum, sık kullanılmayan ama hala ihtiyaç duyulan malzemelerin tutulduğu, Amerikalıların geneline göre şaşırtıcı derecede temiz bir mekan.

Evi gezme faslı bittikten sonra shbet eşiliğinde yemek hazırlama faslına geçiliyor. Dorn'lar da bizim gibi sağlıklı yaşam ve sağlıklı yemeğe özen gösterdikleri için zevklerimiz çok uyuşuyor.

Güzel yemekler eşliğinde uzun ve keyifli bir sohbet oluyor. Mideler doldukça yüzümüzdeki gülümsemeler de büyüyor.
Mutlu olmak ne kadar kolay aslında...

27.01.2012


Bugün TACA'nın bir organizasyonuna katılıyoruz: Zülfü Livaneli konseri.
Organizasyondan sorumlu Kaya Armağan ağabeyimiz bizden yardım isteyince koşa koşa gidiyoruz.

Konser öncesi rezervasyonlu biletlerin sahiplerine iletilmesi ve yeni biletlerin satılmasından sorumluyuz. Konserden sonra da CD satışına yardım ediyoruz.

Önce NY Gypsy All Stars grubu sahne alıyoruz. Çok keyifli bir giriş yapıyorlar. Önce kendi parçalarından, sonra Livaneli'nin parçalarından çalıyorlar.

Ve büyük sanatçı sahne alıyor. Çıktığı andan itibaren büyük bir enerji saçarak tüm mekanı kontrol altına alıyor.

Yaklaşık 400 kişilik salon tamamen dolmuş durumda ve herkes Livaneli'ye kilitlenmiş vaziyette.

Yetenek tecrübeyle birleşince böyle bir güç çıkıyor ortaya. Herkes kendinden bir parça buluyor Livaneli'de: Aşk, mutluluk, hüzün, hasret, devrim...
Herkes ama herkes eşlik ediyor şarkılarına.






Biz de görevimizi yerine getirmenin mutluluğuyla konserin tadını çıkarıyoruz. Yıllar önce İstanbul Kuruçeşme'de, Boğaz kenarında izleme şansı yakaladığımız büyük sanatçıyı bir kez daha canlı dinleyebildiğimiz için çok mutluyuz.


Ama gecenin en güzel anı, Zülfü Bey ile kuliste tanışma ve fotoğraf çektirme yakalamamız oluyor. Kendisi fevkalade mütevazı. Kuruçeşme konserini izlediğimizi belirtince çok mutlu oluyor.
O an anlıyorum ki salonda saçtığı enerji, sevenlerinde aldığı enerji aslında.

26.01.2012


Bugün IIT'deki bir hoca arkadaşımızla beraberiz: Mustafa Bilgiç. Kendisiyle  IITTurk organizasyonlarında görüşürdük ama son birkaç organizasyona katılmadığını fark edince kahve/meyve suyu eşiliğinde sohbet etmek üzere MTCC'de buluşmaya davet ediyoruz.

Mustafa Hoca gurur duyduğumuz kişilerden biri. ABD'de yüksek lisansını yapmış, doktorasını ve doktora sonrası araştırma çalışmasını bitirdikten sonra IIT gibi önemli bir okulda yardımcı doçent olarak görev yapıyor. Kendisiyle çok güzel bir sohbet gerçekleştiriyor, yürüttüğü projelerden ve büyüttüğü güzel kızından haberler alıyoruz.

25.01.2012


Bugün yine Yalın İnşaat (Lean Construction) dersindeyiz. Yalın kavramını oluşturan 14 adet prensip döneme dağıtılmış durumda. Bu hafta Sürekli Akış'ı ele alıyoruz.

Dersin yürütücüsü Cindy Menchez anlatımını bitirdikten sonra uygulamaya geçiyor. Bu derste uygulamayla öğretme türü bir yaklaşım sergiliyor ve çeşitli oyunlar oynatıyor.






Önce gruplara ayrılıp görev paylaşımı yapıyor, sonra her gruptaki aynı göreve sahip kişilerden yeni gruplar oluşturuluyor bugün.





Böylece asıl grubun çalışması parçalanmış oluyor. Amaç Sürekli Akış'ın sekteye uğramasının etkilerinin görülmesi.

Bize çeşitli çıkarmaları ilgili yerlere yapıştırma veya kağıtları doğru şekilde zımbalama gibi çok basit görevler veriliyor.

Biz elimizden geleni yapıyoruz ama bize verilen bu basit görevler, bu akış bozulması yüzünden olması gerekenden çok daha fazla zaman alıyor.

Bununla birlikte, gruplar arasında rekabet olduğu için oldukça da eğleniyoruz.

Sonra asıl gruplar bir araya geliyor ve akış sürekliliği sağlandığında verimin nasıl arttığı ortaya çıkıyor. Bu yaşımızda oynayarak öğreniyoruz.
Alışılmadık ama hoş.

24.01.2012



Maçın eğlencesi devam ediyor. Kural şu: Bulls'un attığı sayı 100'ü geçerse tüm misafirlere McDonalds'dan burger hediye.







Biz de Bulls'a teşekkürlerimizi sunarak ertesi gün uğruyoruz McDonalds'a. Yemeğimizi yerken ilk Mcdonalds deneyimimizde ilginç bir izlenim ediniyoruz. Türkiye ölçeğinde hiç de ucuz olmayan bu satış, ABD'de alt tabakaya hizmet sunuyor. Türkiye bu kadar fakir olmadığına göre bakış açımızda bir terslik olduğu açık.