29 Eylül 2011 Perşembe

11.09.2011

Bugün çok ilginç birşey geldi başımıza. Aslında çok basit birşey. Ama ben farklı anlamlar yakaladığı zannediyorum.

Burada firmalar rakiplerinin ismini vererek reklam yapabildikleri için ben de firma ismi vermekten çekinmeyeceğim.
Daha önce alışveriş yaptığım ve güvenilir bulduğum Amazon sitesinden alışveriş yaptım dün gece. Ödeme onayını verdikten sonra tarayıcımdaki Ebay sekmesine geçtim ve, nereden aklıma estiyse, az önce aldığım şeyi orada da arattım. Başıma kaynar sular döküldü. Aynı ürün, paketi açılmamış halde, %15 daha ucuz. Hemen Amazon'a dönüp siparişi iptal ettim.

Hikaye burada başlıyor. Amazon müşteri memnuniyetine önem veren ciddi bir firma olduğu için sipariş iptalinde basit bir menü çıkıyor karşınıza: Neden? Seçenekler arasında, yanlışlıkla sipariş ettim, istemiyorum, neden göstermek istemiyorum gibi şeyler var. Biz Türkler hep karşımızdakini kırmamak için nezaketen, vazgeçtik falan deriz. Bense Amerikan bakış açısını yakalamış olmalıyım ki, nezaketi bırakıp açık açık daha ucuza buldum seçeneğini işaretledim. Saat ilerlediği için de Ebay'den alışverişi gerçekleştirmeyip yattım.
Ertesi sabah sürprizle karşılaştım. Amazon, benim daha ucuza buldum uyarımı dikkate alıp fiyatta indirime gitmiş ve Ebay fiyatını yakalamış. Hemen aldım tabii ki.

Bu olay buradaki yaklaşım farkını yansıtması açısından çok güzel. "Bana derdini anlat. Nezaketi boşver, lafı kıvırma, bana sorununu söyle. Ben de ne yapabileceğime bakayım." Sorunlara doğrudan eğilen, etrafında dolanmayan çözüm odaklı anlayış. Buradaki kırk küsürüncü günümüzde bakış açısını yakalamaya başladık sanki.

10.09.2011

Bugün IIT'deki Türklerin buluşma organizasyonu var. Bu sene IITTürk'ün başkanlığına seçilen yüksek lisans öğrencisi mimar Alper Pehlivan güzel bir Türk restoranında organize ettiği yemeğe 21 kişiyi toplamayı başarıyor.

Yeni gelen öğrencilerden uzun yıllardır burada olan hoca arkadaşlarımıza kadar geniş bir yelpaze toplanmış durumda. Epeydir hasret olduğumuz Türk yemekleri eşliğinde çok çeşitli konularda çok güzel sohbetler oluyor.







Bu, bizim gibi yeniler için tanışma toplantısı sayılır. İleriki günlerde beraber farklı şeyler yapıp güzel vakit geçirme sözüyle noktalıyoruz 4 saatlik yemek toplantısını.

Fotoğraf için Alper Pehlivan'a teşekkürler.

09.09.2011


Ne kadar alıştığımızı zannetsek de Şikago bizi sürprizlerle yüzleştirerek şaşırtıyor.

İstanbul'da bir günde dört mevsimi yaşamış biri olarak hava durumu değişiklikleri bizim için şaşırtıcı olmamalı aslında. Ama gafil avlanıyoruz yine de...





Sabah güneşli havada evden çıkıyoruz ve öğlene doğru Şikago'nun ünlü gökdelenleri, sisler içinde kaybolmaya başlıyor.

Öğleden sonra ise yumuşak sonbahar güneşi yüzümüzü güldürüyor, ısıtıp aydınlatmaya devam ediyor.

08.09.2011


Gerçekten alışmaya başlıyoruz Şikago'ya. Artık nereden ne alınır, ne nerede bulunur, ne zaman nereye bakmak lazım, nereye uğramak lazım öğreniyoruz. Alışkanlıklar yerleşmeye başlıyor.


İlk geldiğimizde bizim için önemli bir yere sahip olan yemekler, mesela yumurtalı patates, artık özlenince yenecek şeyler listesine kayıyor.




Hatta lükse bile kaçmaya başlıyoruz. Hamarat Rüveyda dayanamayıp burada da kek, çörek yapmaya başlıyor. Misafir ağırlama fasılları çok uzakta değil.


07.09.2011


Havalar hala güzelken,
derslerden arta kalan zamanlarda,
çalışmalara odaklanmadan önce,
veya mola vermek için aralarda,
yerleşkenin yeşilliklerinde kayboluyoruz.



Ama o kadar etkilenmişiz ki
Mies'in şaheseri, mimarlık okulundan,
ayaklarımız oraya götürüyor bizi, farkında olmadan,
önünde buluveriyoruz kendimizi.



06.09.2011


Şikago gerçekten çok güzel bir şehir. Tabii ki şehri güzelleştiren insanlar.

Sokak arasında görece minik bir şelale ile karşılaşabiliyorsunuz mesela.

Hatta şelalenin altından geçip arkada gizli mağaraya ulaşabiliyorsunuz.

Su ile sınırlanan mekan nasıl olur, hissedebiliyorsunuz.

28 Eylül 2011 Çarşamba

05.09.2011



Bugün Şikago'nun en eski mahallelerinden birindeyiz.

Aralarında ünlü mimar Frank Lloyd Wright'ın da eserlerinin bulunduğu Oak Park.




Wright mimarlık için önemli bir yere sahip olduğundan havaların serinlemeye başladığı bu bulutlu Eylül gününde yollara düşüyoruz.

Rehberimiz, Oak Park'da oturan, bizim gibi mimar olan bir akademisyen arkadaşımız: Hilal Halıcıoğlu.









Okulda bize öğretilen, kitaplarda gördüğümüz mimariyi yaşıyoruz burada.






İçinde olmak gerçekten çok güzel bir duygu.


Wright'ın mimarisinin tadı bambaşka.

Binanın nasıl kullanılacağını, nasıl girilip çıkılacağını ele alışı büyülüyor insanı.

 Oranlar, dokular...

Günü, sonradan bize katılan öğrenci arkadaşımız Sevilay Demirkesen ile beraber İtalyan restoranında noktalıyoruz.