2005 yılı ortalarından beri bize sadakatle hizmet etmekte olan, benim uzun direnişler ardından filmli SLR fotoğraf makinemden, ki evdeki DIA gösterilerimi izleyenler bu makinenin maharetlerine aşikardır, sayısal fotoğraf makinesine geçişimi sağlayan, 10x optik yakınlaştırma ile ve yakınlaştırma ayarının video çekimi sırasında değiştirilebilmesi ile zamanının çok önemli fotoğraf makineleri arasında yer alan, Transformers robotları gibi şekil değiştirerek fotoğraf çektiğimiz ortamda tüm dikkatlerin üzerimizde toplanmasını sağlayarak fark edilirliğimizi artıran, dSLR fotoğraf makinesi edinmem ile eşimin küçük ve becerikli ellerine teslim olmuş ve ondaki fotoğrafçı cevherini açığa çıkarmış bulunan, daha önce ufak tefek kazalarla hizmetine ara verip ihtiyaç duyulan tamirlerden sonra alkışlarla aramıza dönen, 04.09.2011 tarihindeki piknikte elim bir kaza sonucu -tahminimize göre- içindeki en karmaşık ve tamiri imkansıza yakın olan mercek mekanizması iş göremez hale gelen emektar, sadık, dert ortağı sayısal fotoğraf makinemiz yerini cep telefonu boyutlarındaki küçük ve çok daha hassas, üzerindeki doku itibariyle bile çekici gelen yeni nesil fevkalade maharetli bir oyuncağa bırakmıştır.
Kamuoyuna saygıyla duyrulur.
10 Ekim 2011 Pazartesi
18.09.2011
Şikago Maratonu'na 1 aydan az zaman kaldı ve antrenmanlarım tüm yoğunluğu ile devam ediyor.
Şikago Maratonu dünyanın en önemli maratonlarından biri ve çok geniş katılım alıyor.
Şikago'da bisiklet ve koşu önde gelen bireysel sporlar arasında. Parka her çıkışımızda koşan ve bisiklete binen ciddi bir kalabalıkla karşılaşıyoruz. Bu bizi hem şaşırtıyor hem de mutlu ediyor.
Bu arada, İstanbul'daki tempoda spora az zaman ayırmak burada etkisini gösteriyor. Maraton öyle 1-2 aylık hazırlıkla cesaret edilebilecek birşey değil. Belki seneye bir deneme yaparım.
17.09.2011
O kadar güzel bir hava var ki dışarıda. Sanki önümüzdeki kara kış geçmiş gitmiş, hava ılınmış, güneş yüzünü göstermiş, eriyen karların altından yüzünü gösteren Şikago parkları kent sakinlerini geçen bahar yarım kalan oyunlarını tamamlamak için çağırır olmuş.
16.09.2011
Bugün IIT'de düzenlenen High Rises for the Future: Sustainability, Architecture and Engineering Perspectives isimli bir konfreransa katılıyoruz. Konuşmacılar, farklı şehirlerdeki üniversitelerde ve kendi ofislerinde paralel ve ortak çalışma yürüten Werner Sobek, Manfred Hegger ve Helmut Jahn.
Konuşmacılar bu kadar önemli olunca salonun merdivenlerinde bile yer kalmıyor.
Ve açılışı, evsahibi mimarlık fakültesinin dekanı Prof. Dr. Donna Robertson yapıyor.
Bu üç ustanın ne kadar iyi bir takım olduğu sunumlarından dahi belli oluyor. İlk olarak söz alan Werner Sobek, sorunu en üst ölçekten ele alıp geri dönüşüm ve sürdürülebilirliği tanımlarından yola çıkarak anlatıyor.
Sonrasında sahne alan Manfred Hegger ölçeği bir kademe büyütüp mühendislik yaklaşımlarına, karşılaştıları sıkıntılara ve uyguladıkları çözümlere değiniyor.
Aradığımız çözümlerin doğada nasıl hazır, ama gizli olabildiğini anlatıyor.
Ve mühendislik çalışmaları sırasında bunu nasıl uygulamaya döktüklerini açıklıyor.
En son sahneye çıkan Helmut Jahn, ortak olarak ürettikleri sistemleri kendi mimarlık ofisi sayesinde dünyanın dört bir yanında uygulayan bir mimar.
Mühendislik sorunu gibi duran bazı şeylere mimari olarak nasıl çözümler üretilebileceğini örneklerle sunuyor bizlere.
Özetlemek gerekirse sürdürülebilirlik çabalarında sorunun basite indirgenişi ve bu şekilde çözüm arayışı anlamında yepyeni, müthiş bir bakış açısını öğrenmiş oluyoruz bu etkinlik sayesinde. Ek olarak sürdürülebilirlik çalışmalarının mimarinin estetik kaygılarıyla nasıl entegre edilebileceğini görüyoruz. Bu anlamda ufuk açıcı bir etkinliğe katılmış olmanın mutluluğunu yaşıyoruz.
Etiketler:
Manfred Hegger ve Helmut Jahn,
Werner Sobek
15.09.2011
IIT'nin ders programı
çok çeşitli. Lisans seviyesindeki dersler gün içine yayılırken yüksek
lisans dersleri genelde akşam ve geceye yerleştirilmiş durumda.

Anladığımız kadarıyla tüm gün çalışan profesyonellerin derslere katılabilmesi için böyle bir düzenleme yapılmış. Yani özetle mesleki olarak ilerleme, ders saatlerinin geç olması ile paralel.
Biz de bu durumdan payımıza düşeni alıyoruz. Derslere katılabilmek adına gece geç vakit terk ediyoruz okulu hep.
14.09.2011

Yine yoğun bir çalışma günü.
Ama işi değil yine bir müze gezimizi paylaşacağız.

Şikago'nun en önemli müzelerinden birini ziyaret ediyoruz bugün: The Field Museum.

Çok değişik sergilere evsahipliği yapmakla beraber The Field Museum'ı gezmeye değer kılan, dünyada parça olarak gerçeğe en yakın korunmuş olan dinazor fosili "T-rex" Sue'yu ağırlıyor olması.

Bunun dışında Kuzey ve Güney Amerika Kıtaları ile Amerika'nın egemenlik kurduğu Pasifik'deki kültürlerden canlandırmaları izliyoruz.

Özellikle kızılderililere ve İnka'lara ait çok sayıda eşya var.

Bu kültürlerin yeni yerleşimle sonlanmış olması çok manidar.

Bitki galerisi, çok heyecan yaratmamakla beraber, görmeye değer.
Ayrıca doğal hayata dair çok çeşitli canlandırmalar mevcut. Bazıları her an canlanacakmış hissi uyandırıyor. İlginç bir gün oluyor bizim için.
13.09.2011
Derslerimiz akşam geç vakitte bitiyor ve dönüşte kent merkezinden geçiyoruz.
Gece şehrin tadı bir başka. Gündüz gördüklerimiz başka bir kimliğe bürünüyor geceleri.
Picasso'nun yapmış olduğu 15m'lik heykel bile aydınlatmanın etkisiyle başka bir şekil alıyor adeta.
Gece yaşamanın tadı bambaşka.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

