20 Ocak 2012 Cuma

17.12.2011


Sabah kalktığımızda karla kaşılaşıyoruz.

"Tamam" diyoruz, "İşte Şikago'nun meşhur karı".

Yine hüsran. Biz günlük çalışmamızı yapıp dışarı çıkana kadar yerdeki karlar eriyor bile.

Parka, göl kenarına yöneliyoruz. "Göl etkisi" denen şey gözle görülür seviyede. Hava daha farklı göl kenarında.

Çok değil 3-4 ay önce güneşlendiğimiz ve yüzdüğümüz plajları kar altında görmek farklı bir his.







Geziyi fırsat bilip kumsalın sonundaki iskeleye yürüyoruz. uzun zamandır aklımızdaydı bu.




Rüveyda hızlı davranıp kavisli iskelenin sonuna kadar gidiyor. Sonradan yetişiyorum ona.







Kent merkezinin uzaktan görüntüsü ise ayrı bir güzel.







Bir zamanlar teknelerle dolu yat limanı, bomboş ve bembeyaz. Tekneler fırtına ve soğuk havalardan korunmak için kapalı alanlara çekilmiş. Yat limanı terkedilmiş görüntüsüne bürünmüş.


16.12.2011


Bugün yine kent merkezindeyiz. Hava serin, ama tertemiz.












Yüksek binaların arasında yolumuzu bulmakta hiç zorlanmıyoruz. Çok alıştık Şikago'ya. Ve çok sevdik burayı.

Bugün Türkiye Cumhuriyeti Şikago Başkonsolosluğu'nu ziyaret ediyoruz.

Başkonsolosluğumuz kent merkezinde, en güzel yerlerden birinde.











Manzara gerçekten çok güzel başkonsolosluğumuzda.









Hoş bir sürprizle karşılaşıyoruz ziyaretimizde. Başkonsolosumuz Fatih Yıldız genç bir çiftin nikahını kıyıyor.






Başkonsolosumuz Fatih Yıldız ve Konsolos Muavini Onur Sayın'la yaptığımız kısa sohbetlerden sonra samimiyetleri için teşekkür edip Meral Ataç Hanım'ın yanına uğruyoruz.







Şikago'da bir ablamız olduğu için çok memnunuz.

15.12.2011


Bugün yine yoğun bir çalışma günü. Ama akşam Construction Management Association of America Chicago Chapter toplantısına katılıyoruz.

Toplantının amacı tanışma ve paylaşma. Biz de sektörden profesyoneller ile tanışıyoruz, sohbet etme imkanı buluyoruz.

Toplantıda kısa konuşmalar yapılıyor ve sohbete geniş yer bırakılıyor.

Biz de özel sektör tecrübesine sahip, ama halihazırda eğitim alan kişiler olarak farklı bir arakesit sunuyoruz.

Profesyonellerle yaptığımız sohbetler ve fikir alışverişleri sayesinde oldukça faydalı bir akşam oluyor bizim için.

14.12.2011


Bugün okuldaki çalışmamızı tamamlayıp eve dönerken Lincoln Park Hayvanat Bahçesi'ne uğruyoruz. Hayvanat Bahçesi her zaman açık ve giriş bedava. Canınız sıkıldığında uğrayabilirsiniz.

Kutup ayısının yanından ayrıldıktan sonra Afrika savanlarının canlandırıldığı köşeye uğruyoruz. Buradaki hayvanlar Aralık soğuğundan kutup ayısı kadar hoşnut değiller tabii.

Sonra kuş evine uğruyoruz. Filelerin arkasından değişik türde kuşlar izliyoruz.

Tellerin arkasından izlediğimiz maskeli aşk kuşları ise ufacık bir alanda kendilerine bırakılan yemleri gagalıyorlar.

Tropik balıklar rengarenk. Bizim için yeni birşey olmasa da izlerken hayrete düşmekten alamıyoruz kendimizi. Doğal yaşam ortamlarına oranla epeyce küçük kalsa da dev bir tank içindeler.

Bu hayvanları en son küçükken izlemiştik herhalde. Tekrar görünce, küçüklüğümüz aklımıza geldiğinden midir nedir, yüzlerimiz gülüyor. Güzelim zürafa toplam 5 metre çapında bir yuvarlakta dönüp dursa bile...

En büyük alan ise erkek ve dişi aslana ayrılmış. Kısa da olsa düz koşu yapabilecek bir alanları var bu güzel ve güçlü hayvanların. Ama yine de sıkıntılarını anlatmaya çalışır gibi sürekli kükremelerini engellemiyor bu.

Kar leoparı ise bulunduğu ortamda hiçbir işe güzelim kuyruğunu adeta sürükleyerek dönüp duruyor kafesinde.

Hayvanat bahçesi gezisi oldukça ilginç olsa da doğal ortamından koparılıp küçücük alanlara tıkılmış hayvanlarla yüzleşmemize sebep olduğu için sıkıntı da yaratmıyor değil üstümüzde.

13.12.2011


Bir çalışma gününün sonunda akşam kent merkezindeyiz. Her yer ışıl ışıl. Soğuk hava yüzünden herkes kapalı yerlere kaçışsa da şehir yaşamaya devam ediyor.

Bizim gibi giyinip, örtünüp şehrin ve gecenin tadını çıkartanlar az değil.

Şunu da unutmamak lazım: Muhtemelen soğuk olmasının da etkisiyle havanın ne kadar temiz olduğunu hissedebiliyorsunuz. Dünya ölçeğinde bir büyükşehir için şaşırtıcı geliyor bize.

12.12.2011


Bugün yine Thompson Center'dayız. Ama Thompson Center'ı anlatmayacağız.

Thompson Center içindeki yardım amaçlı sergiden bahsedeceğiz. Ucuza egzotik ürünler, yardım amaçlı satılan ucuz giyim malzemeleri, aralarda firmaların reklam amaçlı masaları. Mekan canlanmış adeta.

Bir de Noel süslemeleri eklenince buna, rengarenk, capcanlı oluyor her yer.

Böyle canlı bir mekanda bulunmak bize yüzümüzü güldürüyor bizim, mutluluk mutluluk getiriyor.

Kapının önü ise ayrı bir eğlence. Thompson Center önünde Fransız  Jean Dubuffet tarafından yapılmış dev bir heykel var.

İnsanlarla doğrudan ilişkiye geçen sanat eserleri ayrı bir etkileyiciliğe sahip benim gözümde.

İçinden geçilebilen, oyunlar oynanabilen, insan hayatında kendine yer bulan bir heykel.

Havaların soğukluğu, ancak karların erimesini engelleyecek düzeyde. Arka sokağımızdaki kar erimeye yüz tutmuş. Şikago'nun ünlü karı ile müşerref olamadık henüz.





Bir görünüp bir kayboluyor adeta.
Yerde izler bırakıyor sadece.
Arka kapımızın etrafında var biraz.






8 Ocak 2012 Pazar

11.12.2011


Şikago'da resmi olarak ilk kar yağışı başlıyor. Daha önce hafiften serpiştirdiği olmuştu ama bu sefer gerçekten yağıyor. Gece yatarken, sabah karşılaşacağımızın heyecanı var içimizde.

Kar hep mutlu etti bizi. Üşüsek de, zorluğunu çeksek de, çocukluğumuzu, kartopu oynayışlarımızı, kızakla kayışlarımızı hatırlattığından mıdır nedir, hep heyecanlandırdı bizi.

Bu karlı Pazar günü de kendimizi dışarı atıyoruz hemen. Biraz hava almak, kara basan ayaklarımızın çıkardığı sesin tadını çıkarmak için.










Ve çocuklar gibi mutlu oluyoruz tabii. Kartopunu fırlatmak için diğerinin boş anını bekliyoruz.